عدل ومعاد منتخبات جزء هفتم « 18 حديث » 1 - روايت شده كه پيامبر صلَّى الله عليه وآله فرمود : سوگند به آنكه جانم به دست اوست هيچ يك از مردم به عمل وكردارش وارد بهشت نشود . گفتند : حتى تو اى رسول خدا ؟ ! فرمود : حتى من ، مگر آنكه خداوند با فضل ورحمتش مرا بپوشاند ودستش را بالاى سرش گذاشت وبر صدايش افزود . 2 - أبو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : چون روز قيامت شود خداوند خلق اولين وآخرين را در يك زمين گرد آورد وتاريكى سختى همه را فرا گيرد كه به پروردگار خويش بنالند وبگويند پروردگارا ! اين تاريكى را از ما بر طرف كن . فرمود : گروهى رو مىآورند ونوري برابر آنهاست كه عرصهء قيامت را روشن مىكند . همهء حاضران گويند : اينان پيامبران خدايند . از خدا ندا رسد كه اينان پيغمبر نيستند . همه گويند : اينها فرشتگانند . ندا آيد كه اينان فرشته نيستند . همه گويند : اينان شهيدان هستند . از سوى خدا ندا آيد كه اينان شهيد نيستند . همه گويند پس اينان كيانند ؟ ندا آيد : اى حاضران از خود آنها بپرسيد كيانند . همه گويند شما كيستيد ؟ گويند : ما علوي هستيم ، ما ذريهء محمد رسول خدا صلَّى الله عليه وآله هستيم ، ما فرزندان علي عليه السّلام ولىّ خدا هستيم . ماييم كه به كرامت الهى اختصاص يافتيم . ما در آسايش واطمينان هستيم . پس از سوى خداى عزّ وجلّ به آنان ندا مىرسد كه : دوستان ومحبّين